Vandaag was het mijn beurt om gastvrouw te zijn voor de minimasters.En ze wilden graag leren wolvilten. Dus ik had een aantal maanden geleden al heel optimistisch geroepen, 'O maar dan leer ik het jullie wel.' Een aantal weken geleden ben ik maar wat voorbeeldjes gaan maken en wat gaan oefenen, want zoveel had ik zelf ook nog niet gedaan. Nadat ik dat gedaan had, ben ik gaan proberen om wat op papier te gaan zetten. Maar dat viel nog vies tegen, want hoe moet je verwoorden wat je doet. Hoe dichterbij deze dag kwam, hoe spannender ik het vond worden.
Vandaag was het dan zo ver. Iedereen heeft zich suf zitten prikken en soms was het zelf helemaal stil.
Een paar keer ging er een luid gejuig op, als er iemand in zijn vinger had geprikt, maar niet iedereen kon daar om lachen.

Iedereen is begonnen met een beertje, alleen Vicky heeft een badeendje gemaakt en een half varken. José heeft, toen haar beertje klaar was, nog een liggend poesje gemaakt. Bijna iedereen heeft wel een stukje wol mee naar huis genomen. Dus ik heb het idee dat de meesten het wel leuk vonden.
Dit is wat er gemaakt is.
Ik ben als gastvrouw weer goed verwend. Het leek wel of ik jarig was. Toen iedereen naar huis was,was ik echter ineens mijn gevilte diertjes en mijn cadeautjes kwijt. Ik snapte er niks van, maar dacht bij mezelf, die zal iemand vast wel ergens neergelegd hebben. Toen bleek dat ze alles in mijn speelgoedwinkeltje gezet hadden. En ik had daar helemaal niks van gemerkt..... Maar ik moet zeggen:'Het staat wel heel leuk!!!' Dus voorlopig mag het er in blijven staan.
Laatste reacties